Kevin was één van de meest populaire voornamen tussen 1989 en 1994. De populariteit van deze voornaam in de vroege jaren negentig had ongetwijfeld van doen met de populariteit van acteur Kevin Costner, het personage Kevin McCallister uit Home Alone [gespeeld door Macaulay Culkin] en Kevin Richardson van de Backstreet Boys.

 

Er werd gesproken over ‘the Era of Kevin’. Het was nog heel gewoon dat je twee Kevins in je klas had. Een probleem was dat niet.

 

MAAR…

 

Sindsdien gaat het bergafwaarts met de Kevins.

 

De naam is geassocieerd geworden met lage klasse.

Met mensen van simpele komaf.

Met gedragsproblemen.

Met slechte schoolresultaten.

 

Voor deze associaties (en het bijbehorende discriminerende gedrag) is zelfs een koepelterm: het Kevinisme.

 

Een term die net zo aantrekkelijk klinkt als al die andere ‘ismes’ – fascisme, narcisme, nazisme, hedonisme.

 

DE CIJFERS

 

De cijfers (lees: de gevolgen van deze reinste vorm van discriminatie) zijn schokkend:

 

… Kevins hebben 10 tot 30% minder kans om aangenomen te worden of promotie te maken dan iemand die bijvoorbeeld Arthur heet… (bron:l‘observatoire des inégalités, Harvard University en Universiteit van Chicago)

 

…Kevin is de meest naar rechts geswipete naam op Tinder (zelfs Marvins en Dennis-en doen het beter); onderzoekers stellen dat een Alexander 102% meer kans heeft op een match dan een Kevin en dat mensen op een dating site ‘liever alleen blijven dan daten met een Kevin’… (bron: Humboldt Universiteit, Berlijn, N=47.000)

 

… Kevin wordt door leraren geassocieerd met ‘aandachtszoekend gedrag’ en een ‘lage sociaaleconomische status’, of zoals een docent uitlegt in een artikel in het Duitse tijdschrift Die Zeit: ‘Kevin is geen naam, het is een diagnose’ … (bron Frans en Duits (universiteit Oldenburg) onderzoek onder 500 leraren in het basisonderwijs)